میگن دستای پاک تو مهمون دستای دیگه ست

میگن نگاه پیش منه اما دلت جای دیگه ست

میگن دروغ بوده که تا آخرش مال منی

چشمای رنگ عسلت دنبال چشمای دیگه ست

آخه مگه فرشته ام رسم شکستن بلده آدم میتونه بد باشه مگه فرشته ام بده

با شب مهتاب شنیدم این روزا خلوت میکنی

میگن تو خواب رویاهات خورشید دعوت میکنی

چرا دستای عاشقت رنگ تابستون نمیشه

وقتی که نیستم اون چشمات خونه بارون نمیشه

میون رهات نکنه قلبت دادی به کسی

اون کیه که به جای من شبا براش دلواپسی

تو اهل آسمونای اون آسمونای بلند فرشته آروزهام به گریه های من نخند

آخه مگه فرشته ام رسم شکستن بلده آدم می تونه بد باشه مگه فرشته بده

 بیا ای بی وفای من

و امشب را فقط امشب

برای خاطر آن لحظه های درد

کنار بستر تاریک من ، شب زنده داری کن

که من امشب برای حرمت عشقی

که ویران شد

برایت قصه ها دارم

تو امشب آخرین اشکم بروی گونه می بینی

و امشب آخرین اندوه من مهمان توست

بیا نامهربان

و امشب را کنار بستر تاریک من شب زنده داری کن

چه شبهایی که من تا صبح برایت گریه می کردم

و اندوهم همیشه میهمان گوشه و سقف اتاقم بود

قلم بر روی کاغذ لغزشی دشوار می پیمود

که من در وصف چشمانت

کلامی سهل بنویسم

درون شعر های من

همیشه نام و یادت بود

درون قصه های من

همیشه قهرمان بودی

ولی امشب کنار عکس های پاره ات آخر

تمام شعرهایم را به آتش می سپارم من

درون قصه هایم ، قهرمانهارا

به خون خواهم کشید آخر

و دیگر شعرهایم بوی خون دارد

ببخش ای خاکی خسته

اگر امشب به میل من

کنارم تا سحر بیدار ماندی

برای آخرین شب هم ز چشمت عذر می خواهم

که امشب میزبان

رنج من گشتی

«خداحافظ»

ميان انبوهی از خاطراتم نشسته ام ... و به ياد ارزوهای قديمی ام هميشه ارزو ميکردم

روزی نقاش باشم تا ميتوانستم رويای با تو بودن را روی صفحه ی دل حک کنم ارزو می

کردم نقاش باشم تا نقش ان دو چشم سياه مهربانت را حک کنم يا ان نگاه پر از عشق و

صداقتت را حک کنم کاش نقاش بودم تا می توانستم ان لبخند دل نشينت را حک کنم

کاش نقاش بودم تا ميتوانستم ان لب خوش رنگ که مانند شراب شيراز است حک کنم

کاش نقاش بودم نقشی از پيوند و وصال را به تصوير ميکشيدم کاش نقاش بودم پيوند دو

عاشق را به تصوير ميکشيدم فکر نميکردم روزی نقاش باشم و به جای پيوند رفتنت را

به تصوير بکشم فکر نميکردم روزی نقاش باشم و اشک چشمانم را شکست دل

بيمارم را به تصوير بکشم فکر نميکردم روزی نقاش باشم درد جدايی را انتظار طاقت

فرسا را فراغ يار را به تصوير بکشم اری من نقاشم ...............................

يک نقاش دل شکسته که روزی ارزو داشت پيوند دو عشق را به تصوير کشد ولی

امروز من تصوير جدايی را به تصوير کشيدم..................................

وقتی خدا زن را آفرید، او تا دیر وقت روز ششم کار می کرد.

 قطرات اشکم به روی گونه هایم می ریزد و گونه هایم را سرخ می کند طوری که

مانند سیبی قرمز شده ام با اشکریختنم اشکام جلوی دیده ام را می گیرد کاش کور

می شدم و هیچ وقت تو را نمی دیده ام یاد آن نگاه آتشینت و لبخندمرموزانه ات که

مرا محو تماشای تو کرد یادت است با دیدن همدیگر کمی مکث کردیم و تو بدون اراده

به چشمانم زل زدی و گفتی دوستت دارم و من ماتم بودم که چه بگویم چه سرعتی

دوست داشتن در زبانت بود نه در قلبت اما من همان نگاه اول قلبم اتش گرفت و به

تپش افتاد اما دم نزدم چگونه می توانستم به تو بیان کنم نه من نمی توانستم مثل تو

بگویم روزها پشت سرهم گذشت و من به تو علاقه ام زیادتر شد و تو تازه از دوست

داشتنم من سیر شدی و مرا با خاطرات کهنه ات تنها گذاشتی همانطور که گفتی

دوستت داری به همان راحتی سنگدل شدی در قلبم اتش عشق تو برپا بود تو دوست

داشتند را ا یکی دیگر تقسیم کردی و من در دل فریاد زدم بی معرفت من چی‌ من که

بیشتر دوستت دارم.

ندیدنت عشقت را از دل م نبرد/ فقط دونستم که دل بی تاب شد و مرد/

 گفتم شاید ندیدنت از خاطرت دورم کنه/ دیدم ندیدنت فقط میتونه کورم کنه/

****************************

 هر قطره اشک نشان دلشکستگی است هر سکوت نشان تنهایی است و هر لبخند

 نشان مهربانی است و هر اس ام اس نشان دلتنگی من برای تو

****************************

 روزگاریست که من طالب دیدار توام

فکر من باش که هر دم گرفتار توام

من شنیدم که طبیب دل بیمار منی

پس طبیب دل من باش که بیمار توام

***************************

من گلم تو گلزار من

ساحلم تو دریا من

شاخه ام تو ریشه

دوست دارم همیشه

****************************

میگن به یاد کسی بخوابی خوابشو می بینی می میرم برات تا همیشه ببینمت

****************************

ما عاشق فهم و ادب و معرفتیم

ما خاک قدوم هر چه زیبا صفتیم

از زشتی و کردار دگر خسته شدیم

عاشق دو پیمانه معرفتیم

****************************

مرده ام در کوچه های بی کسی

سنگ قبرم را نمی سازد کسی

سوختم خاکسترم را باد برد

بهترین یارم مرا از یاد برد

***************************

اگر روزی دلت لبریز غم بود

گذارت بر مزار کهنه ام بود

بگو این بی نصیب خفته در خاک

یه روزی عاشق دیوانه ام  بود

***************************

شعر غزل نمیتونه وصفت کنه

هر کی دیدت نمی تونه ترکت کنه

هیچکی به جز من که برات میمیره

از ته دل نمیتونه درکت کنه

**************************

غمگین و بیقرارم

زخمی تراز ستارم

وقتی رو ندارم

 نفرین به هر چه دارم